ასო „ჲე“-ს ევოლუცია


Ⴇამაზ Ⴋჭედლიძე. Ⴕართული დამწერლობა. — 2006. — 134 გვ., 670 ილ., ტაბ. 
Ⴢჲ. — Ⴂვ. 57.

Ⴢ (ჲ) — სასისმიერი ნახევარხმოვანი ბგერა, ანუ უმახვილო ი,  ანუ მოკლე ი. Ⴔინიკიურში მისი ბადალია ასო „ჲოთ”, არქაულ და კლასიკურ ბერძნულში „ჲოტა” (I), ლათინურში “ჲოტ” (J).



Ⴢ-ასოს ხმარება — ბგერებ  ა, ე და ო-ს შემდეგ; ბგერებ ა, ე, ო და უ-ს წინ: აჲ — Ⴄრქომაჲშვილი, ვაჲმე, Ⴇაყაჲ­შვილი; ეჲ — Ⴂიგინეჲშვილი, Ⴅათეჲშვილი; ოჲ — ოჲ, ოჲმე, ოჲნბაზი, ოჲნი; ჲა — ჲანვარი, ჲარ, ჲარაღი, ჲარლიყი, ჲარუსი; ჲე — ჲერარქია, ჲერიში, ჲეროგლიფი; ჲო — ჲოლი, ჲორღა, ჲოტისოდენა; უ — ჲუბილე, ჲუმორი, ჲურისტი, კომპჲუტერი.

0 comments:

Отправить комментарий