ასოების სახელდების პრინციპი

Ⴇამაზ Ⴋჭედლიძე. Ⴕართული დამწერლობა. — 2006. — 134 გვ., 670 ილ., ტაბ. 

Ⴀა. — Ⴂვ. 13-18.

ასოების ევოლუცია

Ⴇამაზ Ⴋჭედლიძე. Ⴕართული დამწერლობა. — 2006. — 134 გვ., 670 ილ., ტაბ. 

Ⴀა. — Ⴂვ. 13-18.

ასოების აგების პრინციპი 3

Ⴇამაზ Ⴋჭედლიძე. Ⴕართული დამწერლობა. — 2006. — 134 გვ., 670 ილ., ტაბ. 

Ⴀა. — Ⴂვ. 13-18.

ასოების აგების პრინციპი 2

Ⴇამაზ Ⴋჭედლიძე. Ⴕართული დამწერლობა. — 2006. — 134 გვ., 670 ილ., ტაბ. 

Ⴀა. — Ⴂვ. 13-18.

Ⴇუ ჩვენ გვინდა სხვა პროპორცია (1:1,3; 1:1,5; 1:1,7; და ა.შ.), შესაბამისად ვზრდით მის ზომას. Ⴑხვა ასოების სიგანე აიგება ასო “ⴈ”-ს მიხედვით.

ასოების აგების პრინციპი 1

Ⴇამაზ Ⴋჭედლიძე. Ⴕართული დამწერლობა. — 2006. — 134 გვ., 670 ილ., ტაბ. 

Ⴀა. — Ⴂვ. 13-18.

Ⴀსოების აგების პრინციპი. Ⴀმოსავალი ასო “ⴈ”. Ⴈგი წარმოადგენს მთავრული “Ⴈ”-ს პროპორციულად შემცირებულ ვარიანტს.

არმაზის წარწერები

Ⴇამაზ Ⴋჭედლიძე. Ⴕართული დამწერლობა. — 2006. — 134 გვ., 670 ილ., ტაბ. 

Ⴀა. — Ⴂვ. 13-18.

Ⴀრმაზის წარწერები — 1940 წ. არქეოლოგიური გათხრების დროს Ⴋცხეთა-Ⴀრმაზში აღმოჩენილ ვერცხლის ლანგარზე ახ. წ. 70 წელს შესრულებული პიტიახშის ინიციალები და ახ. წ. 75 წელს საფლავის სტელაზე ამოკვეთილი ვენზელი.

Arial Unicode MS

Ⴇამაზ Ⴋჭედლიძე. Ⴕართული დამწერლობა. — 2006. — 134 გვ., 670 ილ., ტაბ. 

Ⴀა. — Ⴂვ. 13-18.

Ⴀრიალ Ⴓნიკოდე ႫႱ — საშრიფტო გარნიტური, რომელშიც სხვაენოვან ასოებთან ერთად არის ქართული მთავრულ-მხედრული უნაჭდევო ასოები.

ანჰოეური ანბანი

Ⴇამაზ Ⴋჭედლიძე. Ⴕართული დამწერლობა. — 2006. — 134 გვ., 670 ილ., ტაბ. 

Ⴀა. — Ⴂვ. 13-18.

Ⴀნჰოეური ანბანი — ქართული საიდუმლო, კრიფტოგრაფიული ანბანი, რომელშიც „ა“ ბგერის გადმოსაცემად იწერება „ჵ“ ასონიშანი, დი პირუკუ, „ჵ“ ბგერის გადმოსაცემად „ა“ ასონიშანი.

ანჩინური ანბანი

Ⴇამაზ Ⴋჭედლიძე. Ⴕართული დამწერლობა. — 2006. — 134 გვ., 670 ილ., ტაბ. 

Ⴀა. — Ⴂვ. 13-18.

Ⴀნჩინური ანბანი — ქართული საიდუმლო, კრიფტოგრაფიული ანბანი, რომელშიც ერთეულების გამომხატველ ასოებს ენაცვლებიან ათასეულების  გამომხატველი ასოები, ათეულებისას კი ასეულების.

ანრაეული ანბანი

Ⴇამაზ Ⴋჭედლიძე. Ⴕართული დამწერლობა. — 2006. — 134 გვ., 670 ილ., ტაბ. 

Ⴀა. — Ⴂვ. 13-18.

Ⴀნრაეული ანბანი — ქართული საიდუმლო, კრიფტოგრაფიული ანბანი, რომელშიც ერთეულების გამომხატველ ასოებს ენაცვლებიან ასეულების  გამომხატველი ასოები, ათეულებისას კი ათასეულების. Ⴘემოღებულია Ⴀნტონ Ⅰ Ⴉათოლიკოსის მიერ.

ანინური ანბანი

Ⴇამაზ Ⴋჭედლიძე. Ⴕართული დამწერლობა. — 2006. — 134 გვ., 670 ილ., ტაბ. 

Ⴀა. — Ⴂვ. 13-18.

Ⴀნინური ანბანი — ქართული საიდუმლო, კრიფტოგრაფიული ანბანი, რომელშიც ერთეულების გამომხატველ ასოებს ენაცვლებიან ათეულების გამომხატველი ასოები, ასეულებისას კი ათასეულების.

ანდერძი

Ⴇამაზ Ⴋჭედლიძე. Ⴕართული დამწერლობა. — 2006. — 134 გვ., 670 ილ., ტაბ. 

Ⴀა. — Ⴂვ. 13-18.

Ⴀნდერძი — მინაწერი ძველი ხელნაწერების ბოლოში, რომელიც გვამცნობს დამწერის ვინაობას.

ანბანური დამწერლობის საფუძვლები

Ⴇამაზ Ⴋჭედლიძე. Ⴕართული დამწერლობა. — 2006. — 134 გვ., 670 ილ., ტაბ. 

Ⴀა. — Ⴂვ. 13-18.

Ⴀნბანური დამწერლობის საფუძვლები. Ⴀრამეულ დამწერლობას საფუძვლად დაედო ფინიკიური დამწერლობის „კურსივი“. Ⴑწორედ ამით არის განპირობებული „ევროპული“ და „აზიური“ დამწერლობების გრაფიკის მკვეთრი განსხვავება.

ქართული ანბანის ანბანური ჯგუფები

Ⴇამაზ Ⴋჭედლიძე. Ⴕართული დამწერლობა. — 2006. — 134 გვ., 670 ილ., ტაბ. 

Ⴀა. — Ⴂვ. 13-18.

Ⴀნბანის ანბანური ჯგუფები

ანბანი

Ⴇამაზ Ⴋჭედლიძე. Ⴕართული დამწერლობა. — 2006. — 134 გვ., 670 ილ., ტაბ. 

Ⴀა. — Ⴂვ. 13-18.

Ⴀნბანი — ერთობლიობა ამა თუ იმ დამწერლობაში გამოყენებული ასოებისა, რომლებიც დალაგებულია გარკვეული თანმიმდევრობით.