ინიციალური ასო
0 коммент.Ⴇამაზ Ⴋჭედლიძე. Ⴕართული დამწერლობა. — 2006. — 134 გვ., 670 ილ., ტაბ.
Ⴈი. — Ⴂვ. 36-37.
Ⴈნიციალური ასო— დიდი ზომის, ზოგჯერ მხატვრულად გაფორმებული სასათაურო ასო, რომელსაც სწერენ წიგნის ტექსტის თავის, ნაწილის ან ადზაცის დასაწყისში. Ⴊათინური „ინიციალის“(initialis — საწყისი; littera initialis — საწყისი ასო) ქართული შესატყვისია “საწყისი ასო”.
Автор: Tamaz Mchedlidze на четверг, июня 09, 2011
აღდგენილი ასო „ჱე“-ს ხმარება
0 коммент.Ⴇამაზ Ⴋჭედლიძე. Ⴕართული დამწერლობა. — 2006. — 134 გვ., 670 ილ., ტაბ.
Ⴡჱ. — Ⴂვ. 33.
Ⴡ-ასოს ხმარება — ბგერა ჰ ბგერა ე-ს წინ სიტყვის თავში.
Ⴡე: ჱეგემონია, ჱეჲ, ჱემოგლობინი, ჱერი, ჱერიჰა, ჱერმეტული, ჱექტარი.
Автор: Tamaz Mchedlidze на четверг, июня 09, 2011
გაუქმებული ასო „ჱე“
0 коммент.Ⴇამაზ Ⴋჭედლიძე. Ⴕართული დამწერლობა. — 2006. — 134 გვ., 670 ილ., ტაბ.
Ⴡჱ. — Ⴂვ. 33.
Ⴡ(ჱ) — თავდაპირველად ეს ასო იყო ფინიკიური ასო „ხეთ“-ის და არქაულ ბერძნულ „ეტა“-ს ბადალი და გამოხატავდა ჰ-ბგერას. Ⴘემდეგ კი (დაახლოვებით მე-4 საუკუნეში) იგი გამოხატავდა ე-ბგერას (კლასიკური ბერძნული „ეტა“-ს (H) ბადალი. Ⴊათინურში მისი ბადალი ასოა „ჰა“(H).
Автор: Tamaz Mchedlidze на четверг, июня 09, 2011
Подписаться на:
Сообщения (Atom)























